เมื่อวันก่อน เราได้คุยกับรุ่นพี่คนนึงที่บริษัท
เราเล่าให้เค้าฟังว่า ตอนนี้เรากำลัง พยายามพัฒนาตัวเองอยู่
จะทำหลายๆอย่างที่เป็นประโยชน์กับตัวเองและผู้อื่น
เราเล่าให้เค้าฟังว่า ตอนนี้เรากำลัง พยายามพัฒนาตัวเองอยู่
จะทำหลายๆอย่างที่เป็นประโยชน์กับตัวเองและผู้อื่น
หนึ่งในกิจกรรมที่เราจะทำก็คือการเขียนไดอารี่
พี่คนนั้น ฟังเราก็ตกใจนิดนึงที่เราเขียนไดอารี่
เค้าเล่าให้ฟังว่า เค้าเคยเขียนอยู่ช่วงนึง แล้วก็เลิกไปแล้ว
จริงๆก็อยากกลับมาเขียนอีก
แต่พี่เค้าบอกว่า เค้าเขียนไดอารี่ไม่เป็น
เค้าถามเราว่า เขียนไดอารี่ยังไงอะ
เค้าเล่าให้ฟังว่า เค้าเคยเขียนอยู่ช่วงนึง แล้วก็เลิกไปแล้ว
จริงๆก็อยากกลับมาเขียนอีก
แต่พี่เค้าบอกว่า เค้าเขียนไดอารี่ไม่เป็น
เค้าถามเราว่า เขียนไดอารี่ยังไงอะ
ดูเผินๆ ก็เป็นคำถามที่ตลกนะ
ตอนแรกเรากะจะตอบว่า
ก็เขียน เรื่องราว ของตัวเองที่อยากเขียนลงไปสิ
ก็เขียน เรื่องราว ของตัวเองที่อยากเขียนลงไปสิ
แต่เรามาคิดดูลึกลงไปอีกนิดนึง พบว่า มันเป็นคำถามที่น่าสนใจเชียวละ
คำตอบเลยกลายเป็นว่า
เขียนยังไงก็ได้ เพราะไดอารี่ ก็คือตัวเราเองนั่นแหละ
เราเขียนยังไงมันก็ไม่ผิด
เขียนยังไงก็ได้ เพราะไดอารี่ ก็คือตัวเราเองนั่นแหละ
เราเขียนยังไงมันก็ไม่ผิด
มาคิดดู จรืงๆแล้ว คนที่บอกว่า ตัวเองไม่มีอะไรดี
ไม่มีความเป็นตัวของตัวเองเลย
น่าจะให้มาลองเขียนไดอารี่ดู
เราคิดว่ามันเป็นการช่วย ให้คนๆนึง กลับมาคิดถึงคุณค่า ของตัวเองเหมือนกันนะ
ไม่มีความเป็นตัวของตัวเองเลย
น่าจะให้มาลองเขียนไดอารี่ดู
เราคิดว่ามันเป็นการช่วย ให้คนๆนึง กลับมาคิดถึงคุณค่า ของตัวเองเหมือนกันนะ
Posted in: Uncategorized
เซียวลี้ปวยตอ
December 25, 2006
เราก็เขียนไดอารี่เหมือนกันนะ แต่ก็เป็นอย่างที่หลายๆคนเค้าเป็น คือ เขียนๆหยุดๆๆ แต่เหตุผลเราคือ เราต้องซ่อนไดอารี่อย่างมิดชิด เพราะไม่ต้องการให้ใครมาอ่านมัน มันก็เลยต้องแอบไว้ในที่ๆหยิบออกมายาก ทำให้ไม่ค่อยได้เขียน…แต่ถ้าถามว่าเขียนยังไง เราว่าถ้าไดอารี่มีวิธีการเขียน ก็ไม่ใช่ไดอารี่ว่ะ