แล้วพระเล่นเก้าอี้ดนตรีได้ป่าววะ

Posted on May 7, 2006

3


ก่อนอื่นต้องบอกว่า blog เป็นเพียงการเล่าให้ฟัง จากการนัดพบปะเจอกันของเด็กกลุ่มหนึ่งเท่านั้น ถ้าใครอ่านแล้วอึดอัด ก็อย่าอ่านนะ จะบอกให้
เมื่อวาน (5 พฤษภาคม 2549)
มีเสียงโทรศัพท์มือถือ ดังขึ้น แถวๆ 17.00
คนโทรมาคือไอ้โย (ผู้กำกับหนังสั้นระดับโลก) นั่นเอง
มันโทรมาชวนเราไปกินข้าวที่สามย่าน
เราถามว่ามีใครไปมั่ง
มันบอกว่า มี หลิม หยาง กู้ จ๋าม แชมป์อ้วน เจตตซ์ ศอ (แฟนเราถามว่า ทำไมชื่อเพื่อนเราแปลกๆทั้งนั้นเลย)
เราก็เลยตอบ ตกลง ไป
ประมาณทุ่มนึง เรานั่งรถใต้ดิน ไปถึงสถานีสามย่าน ประมาณ 19.00 (พิมพ์ซ้ำซากทำไมวะ)
ขึ้นไปที่ตีนบันได เจอไอ้กู้ คนแรกเลย
ได้ความจากมันว่า วันนี้วันเกิดโย มันถึงได้โทรชวนเรากินข้าว
แต่สาเหตุที่ไอ้กู มันยังยืนอยู่แถวสถานีรถไฟฟ้า คือ มันรอไอ้บักหลิม (ไอ้หลิม นั่นแหละ)
หลิมกะลัง นั่งใต้ดินมาเหมือนกัน
เราเลยยืนคุยเป็นเพื่อนไอ้กู้ ไปก่อน
ได้ความว่า มันเพิ่งบวชเสร็จ ตอนนี้กะลังถือศีล อยู่ มันบอกคืนนี้ไม่กินเหล้า
จากนั้น ซักพักไอ้หลิมก็มาถึง
เรา กู้ หลิม ก็เดินทางไปตลาดสามย่าน
ไปถึงก็เจอ ไอ้โย ศอ จ๋าม เจตตซ์ นั่งรออยู่
นั่งปุ๊ป เราก็สั่งอาหารกัน
แล้วทีนี้ระหว่างรออาหาร เรื่องสนุกๆก็ได้เกิดขึ้น
เหตุการณ์ที่ไอ้กู้ มันเพิ่งบวชสึก มากลายเป็น climax ในโต๊ะอาหาร
ในโต๊ะอาหาร มีคนคาทอลิก อย่างน้อยก็ 3 คน คือ เรา ไอ้โย แล้วก็เจตตซ์
การบวชของคนพุทธ จึงเป็นสิ่งที่น่าสนใจมากๆ
แรกๆก็มีคำถามประมาณว่า "พระห้ามดื่มเหล้า แต่สูบบุหรี่ได้เหรอวะ"
คำตอบก็คือ "สมัยนั้นยังไม่มีบุหรี่"
อืมมมม make senseๆ
แต่แล้วคำถามมันจะค่อยๆ ยากขึ้นเรื่อยๆ เช่น
"แล้วพระเดินพันทิบอะ ผิดป่าว" (ไอ้ที่เห็นเดินกัน มันเป็นอีกนิกายนึง พวกนั้นใช้เงินได้)
"แล้วพระด่าได้ป่าววะ" (ไม่ได้ๆ พระที่แก่ๆ เค้าจะใจเย็นมาก ประมาณว่าตัดขาดจากอารมณ์ได้แล้ว)
"แล้วถ้ามีผู้หญิงมาชนพระ ผิดป่าว" (ไม่ผิดๆ เพราะ พระไม่ได้มีความตั้งใจจะทำ)
"แล้วถ้าพระโดนข่มขืน ผิดป่าววะ" (แล้วแต่ว่า เวลาที่โดนข่มขืน พระมีความสุขไปด้วยป่าว ถ้าชอบการข่มขืนนั้น ก็ผิด ถ้าไม่เต็มใจ
ตลอดการข่มขืนก็ไม่ผิด)
อืมมม make senseๆ
"งี้ถ้าพระฆ่าคน แต่ไม่ได้รู้สึกอยากฆ่าเลยก็ไม่ผิดอะเดะ" (…)
"แล้วถ้าพระคิดถึงอะผิดป่าว ประมาณว่าเป็นห่วงที่บ้านเงี้ยะ" (ผิดๆ พระพุทธเจ้า ยังตัดขาดจากครอบครัวได้เลย ถ้าคิดถึงแสดงว่าตัดไม่ขาดจากโลก)
"แล้วถ้าคิดถึงเฉยๆ อะแบบ คิดถึงแต่ไม่ได้คิดถึงอะ" (มีด้วยเหรอวะ คิดถึงเฉยๆ!! คิดถึงก็คิดถึงเดะวะ)
"แล้วถ้าพระวิ่งอะ" (ไม่ได้ๆ ถือไม่สำรวม แต่ถ้าวิ่งหนีหมากัดเงี้ยะได้ แต่ถ้าอยู่ดีๆแล้ววิ่งอะ ผิด)
"งี้พระก็เล่นฟุตบอลไม่ได้เดะ" (เออ เล่นไม่ได้)
ขณะนี้ไอ้กู้เริ่มเหงื่อแตก เจอคำถามเข้าไปแต่ละอัน
"แล้วถ้าพระยกเวทได้ป่าว" (ได้ๆ กูยังเคยเห็นพระยกเวทเลย)
แล้วกู้ก็พูดอธิบายขึ้นมาว่า
"แต่พระเล่นหมากฮอส ไม่ได้นะเว้ย เพราะเป็นเกมที่เอาชนะกัน"
อืมมมมม make senseๆ
"แล้วถ้าเล่นให้เสมอกันทุกตาอะ ได้ปะ" (…)
"แล้วพระตีลังกาได้ป่าว" (มัน ไม่สำรวมงัย)
"แล้วพระคลานได้ป่าว" (คลานแบบ คลานเข้าไปหาผู้ใหญ่ได้เว้ย)
"แล้วถ้าพระอยู่ในห้องคนเดียวแล้ว อยู่ๆ ก็ทำหน้าตาตลกๆ แล้วกลิ้งไปกลิ้งมาได้ป่าว แบบไม่มีใครเห็นอะ" (มันก็ผิดกับตัวเองอยู่ดี)
"แล้วพระเต้นหลีดได้ป่าว" (…)
"แล้วพระ ปล่อยมุขได้ป่าววะ" (ไม่ได้ๆ การล้อเล่นมันก็เหมือนๆการโกหกแหละ)
"แล้วถ้าพระพูดเฉยๆ แล้วคนฟังเสือกฟังเป็นมุขอะ" (อันนั้นก็ไม่เป็นไร เพราะตัวพระเองไม่ได้ตั้งใตจะปล่อยมุข)
"แล้วถ้าพระพูดเฉยๆ แล้วคนฟังเสือกฟังเป็นมุข จากนั้นพระก็กลับมาคิดได้ว่า เออ ตลกดีเว้ย แล้วก็ขำอะ" (ไอ้กู้เหงื่อแตกมากกว่าเดิม)
จนมาถึงคำถามเด็ด
"แล้วพระเล่นเก้าอี้ดนตรีได้ป่าววะ"
ถึงบัดนี้ เนื่องจากเราเรียนรู้มาเยอะ เราก็เลยแย่งไอ้กู้เกียรติตอบไปว่า
"มันไม่ได้เว้ย เพราะว่า เก้าอี้ดนตรี มันก็เป็นการแข่งขันกัน อีกอย่างมันต้องวิ่งด้วย มันไม่สำรวม"
(นี่!!! ให้มันรู้ซะมั่ง ถึงกูไม่ใช่คนพุทธ แต่เริ่มเข้าใจการถือศีลแล้ว)
ความจิงมีเป็นร้อยคำถามเลยวะ แต่จำได้เท่านี้
เรื่องราวมันจบเมื่อไอ้จ๋าม มันพูดขึ้นมาว่า
"นี่พวกมึงไม่มีเรื่องจะถามแล้วใช่ป่าววะ"
อืมมมม make senseๆ
แล้วการกินข้าวในค่ำคืนนั้นก็ดำเนินต่อไปอย่างสนุกสนาน
เป็นวันที่มันส์มากๆ อีกวันหนึ่ง
ปล. Happy Birthday เว้ย ไอ้โย เพื่อนรัก
Posted in: Uncategorized